Podczas I wojny światowej, Paryż był w czołówce wojny wysiłku, po oszczędził niemieckiej inwazji przez francuskie i brytyjskie zwycięstwo w pierwszej bitwie z Marne w 1914 roku. W 1918-1919, to była scena Allied zwycięstwo parady i negocjacji pokojowych. W okresie międzywojennym był słynny Paryż jego kulturowych i artystycznych społeczności i życia nocnego. Miasto stało się miejsce spotkań artystów z całego świata, z zesłany rosyjski kompozytor Strawińskiego i hiszpańskich malarzy Picasso i Dalí do amerykańskiego pisarza Hemingway.
Od 1970 roku, wiele wewnętrznych przedmieściach Paryża (zwłaszcza w północnej i wschodniej nich), które doświadczyły deindustrialization, a raz-Cités stopniowo rozwijającego się gett dla imigrantów i oazy bezrobocia. [36] [37] W tym samym czasie, Miasto Paryż (w jej Périphérique pierścień) oraz zachodnich i południowych przedmieściach powodzeniem przenieśliśmy ich bazy gospodarczej z tradycyjnej produkcji o wysokiej wartości dodanej usług i zaawansowanych technologii produkcji, generują ogromne bogactwo ich mieszkańców, których dochód na mieszkańca jest jednym z najwyższych w Europie. [38] [39] [40] wynikające poszerzenie społecznej luki pomiędzy tymi dwoma obszarami doprowadziło do okresowego niepokojów od połowy 1980, z 2005 r., takich jak zamieszki, które w dużej mierze koncentruje się w północno-wschodniej pastwiskami
W dniu 14 czerwiec, 1940, pięć tygodni po rozpoczęciu Bitwy Francja, Paryż spadł do okupacji niemieckiej siły, która pozostała tam aż miasto zostało wyzwolone w sierpniu 1944 po powstaniu oporu, dwa miesiące i pół po inwazji na Normandię. Centralny Paryż zniósł II wojny światowej praktycznie bez szwanku, ponieważ nie było strategicznych celów Sojuszu zamachowców (dworce kolejowe są w centrum Paryża końcowych stacji; dużych fabryk były zlokalizowane na przedmieściach). Również niemiecki Ogólne von Choltitz nie zniszczyć wszystkie paryskich zabytków przed niemieckim rekolekcje, jako sortowane według Adolf Hitler, który odwiedził miasto w 1940 roku.
Wyzwolenia Paryża w sierpniu 1944.
W powojennych czasach, Paryż uzyskał największą rozwoju od końca w Belle Epoque w 1914 roku. Na przedmieściach zaczął znacząco rozwinąć, z budowy dużych osiedli socjalnych znany jako Cités i początek dzielnicy biznesowej La Défense. Kompleksowa wyrazić metra sieci, RER, został zbudowany w celu uzupełnienia Métro i służą odległych przedmieść, a sieć freeways została opracowana na przedmieściach, koncentrowały się na Périphérique expressway krąży po mieście.
Paryżanie budzily wobec monarchii lipcowej podczas rewolucji z 1830 roku. King Charles X został zmuszony do abdicate tronie. W lutym rewolucji “w 1848 zakończyła się monarchią konstytucyjną z Louis-Philippe i doprowadziły do powstania II Rzeczypospolitej.
Rewolucji przemysłowej, francuski Drugie Imperium i Belle Epoque Paryż przyniósł największe rozwoju w swojej historii. Od 1840, transportu kolejowego dozwolone bezprecedensowy napływ migrantów w Paryż przyciąga zatrudnienia w nowych branżach na przedmieściach. Miasto poddany ogromnej mocy renowacji Napoleon III i jego Préfet Haussmann, który wyrównuje całego powiatów wąska, kręta średniowiecznych uliczek, aby utworzyć sieć szerokiej drogi i neo-klasycznego fasad nowoczesnych Paryżu. Ten program “Haussmannisation” został zaprojektowany, aby oba miasta więcej pięknych i sanitarnych dla jego mieszkańców, choć nie ma dodatkowych korzyści, że w przypadku przyszłych rewolty lub rewolucji, kawalerii i opłat karabin pożaru mogą zostać wykorzystane do czynienia z powstania, podczas gdy taktyka rebeliantów z barricading tak często używany podczas rewolucji stałby się nieaktualny.
1889 Universal Expozycja.
Epidemii cholery w 1832 i 1849 dotkniętych populacji Paryżu; w 1832 epidemia sam twierdził 20.000 z ówczesnych populacji 650000. Paryżu również ucierpiała znacznie od oblężenia, który zakończył wojnę francusko-pruską (1870-1871): w chaosie spowodowanym przez upadku Napoleon III rząd, nowo ustanowiony Gmina Paryża wysłane wielu Paryża administracyjnych ośrodków (archiwa i miasto) w płomieniach podczas 20.000 paryżan zabito poprzez walkę między Gmina i siły rządowe w tym, co stało się znane jak semaine sanglante (Bloody tydzień).
Paryż szybko odzyskać z tych wydarzeń na gospodarza słynnej Powszechnej Wystawy z końca XIX wieku. [29] Wieża Eiffla została wybudowana dla Rewolucji Francuskiej stulecie 1889 Universal Expozycja jako “tymczasowy” wyświetlacz architektonicznych inżynierii waleczność, ale pozostała na świecie najwyższy budynku do 1930 r., i jest miastem najbardziej znanych landmark, a 1900 Universal Expozycja widząc otwarcie pierwszej linii metra Paryżu. Paryż “World’s Targi także umocniła swą pozycję w branży turystycznej, jak i atrakcyjne ustawienie technologii i międzynarodowych targach
Do najwcześniejszych objawów archeologicznych stałego zamieszkania w Paryżu obszarze pochodzą z około 4200 pne. Parisii, podgrupy pokolenia Celtów Senones, znany jako boatsmen i handlowców, zamieszkałych na obszarze w pobliżu rzeki Seine z około 250 pne [cytowania potrzebne]. Rzymianie podbili w Paryżu basenu w 52 pne, ze stałym rozliczenie do końca tego samego wieku na lewym brzegu Sekwany Sainte Genevieve Hill i Ile de la Cité. W Gallo-Roman miasto pierwotnie zwany Lutetia, ale później do Gallicised Lutèce. To znacznie rozszerzone w ciągu następnych stuleci, stając prosperujące miasto z forum, pałace, łaźnie, świątynie, teatry, a także amfiteatr. Upadek Cesarstwa Rzymskiego i piątego wieku germańskich najazdów wysłane miasta w okresie spadku. O 400 AD Lutèce, wówczas w dużej mierze opuszczone przez mieszkańców, było niewiele więcej niż garnizonu miasta ugruntowanymi do pochopnie fortified centralne wyspy. miasta upomniała się o swoje oryginalne appellation z “Paris” pod koniec rzymskiego zawodu. W Frankish król Clovis I siedzibę w Paryżu jego kapitału 508.
Średniowiecza do 19 wieku
Luwru twierdzy z początku 15 wieku rękopis oświetlone Księga Godzin, Très Riches heures du Duc de Berry, miesiąca października.
The Black Death przybył do Paryża w 1348, zabijając ponad 800 osób dziennie. W tym okresie liczba ludności Paryżu prawie 200.000. [19] W 1466, 40.000 osób zmarło z plagą w Paryżu [20]. Paryż stracił swoją pozycję jako siedziba francuskiego sferę podczas okupacji w języku angielskim-pokrewnych Burgundians podczas Hundred Lata wojny i gdzie Henry VI Anglii znany był koronowany na króla Francji w 1431., ale odzyskał swój tytuł, kiedy Charles VII Francji regeneracji miasta w 1436. Chociaż Paryż kapitału została po raz kolejny, Crown wolał pozostać w Dolina Loary. W 1528, król François I przesunięte ośrodkiem władzy we Francji od Loire powrót do stolicy Paryżu. Podczas francuskich Wars religii, Paryż był twierdzę strona katolicka. W sierpniu 1572, w ramach panowania Charles IX, natomiast wiele szlachetnych protestantów byli w Paryżu z okazji małżeństwa Henryka z Nawarry, przyszły Henry IV, do Marguerite de Valois, siostra Charles IX, St Bartholomew’s Day Massacre miejsce; rozpoczęte w dniu 24 sierpnia, to trwało kilka dni i rozpowszechniania w całym kraju. W Fronda, paryżan wzrosła w bunt i rodziny królewskiej uciekli z miasta (1648). King Louis XIV następnie przeniósł dwór królewski na stałe do Wersalu w 1682. W wieku później, Paryż był centrum etap Rewolucji Francuskiej, z Storming z Bastylią na 14 lipiec, 1789 i obalenia monarchii we wrześniu 1792. W dniu 31. marca 1814, Paryż spadł do Rosjan-pierwszy czas w 400 roku, że miasto zostało podbite przez obce mocarstwo. Kozaków i Kałmucki jednostek kawalerii w rosyjskiej służby wszedł do miasta.